Koncert z niespodzianką

Msza się skończyła , ale tylko kilka osób opuściło kościół. Pozostali siedzą jak zaczarowani. Cichutko wchodzą spóźnialscy. Taka oczekująca cisza. I nagle w tej ciszy rozkwitły „Pąki białych róż”, potem „Wojenko, wojenko” i tak płynęła pieśń za piosenką. Dawne, a tak bliskie każdemu Polakowi.  I tak nieczęste w murach kościoła.

 

Ale i kościół dziś trochę jak by inny. Sztalugi. Wystawa. Na sztalugach  orły, jakby z czyichś dawnych czapek zdjęte, a każdy z własną  historią. Jest i Józef Piłsudski taki zadumany…  I święto w kościele. Wolność i niepodległość. Zasłuchali  się ludzie i w śpiew, i w organy.  

 

Zakończył się koncert.  Brawa i brawa. Dla Mirosława Kosińskiego, dla Jana Kępińskiego i dla tego, dzięki któremu  brzmią, grają  nasze organy - prałata Bronisława Kozłowskiego. Po murach kościoła jeszcze snują się  dźwięki.  A ludzie jakby trochę lepsi, szczęśliwsi…

 

Już wychodzą, tylko jeszcze tę drogę do niepodległości obejrzą. Te orły w koronie i bez - przez wiele lat zbierane, i właściciela tych polskich ptaków w najprawdziwszym mundurze z 1920 roku z szabelką    u boku Tomka Glińskiego.

 

Pozostaje tylko podziękować Tobie, Tobie i Tobie. Za te chwile, za przypomnienie, za historię trudną, waleczną, zwycięską i piękną.

TWS