Na osirowskim placu gwarno, wesoło i rozśpiewanie. Grał Tadek Wasilewski i Borzymianka. Śpiewała Macierzanka z Pacholąt. Szkoda tylko, że w swoim repertuarze nie mają żadnej piosenki ze wschodu. Przyszli pionierzy, sybiracy i kresowiacy. Radowali się ze wspólnego spotkania. To nic, że mijają się czasami na ulicy. Dziś są razem. Zupełnie jak „ wspólnota” tamtych dni. Przy stołach siedzą „swoi” i goście. Ci z Warszawy, Szczecina i Polic. Podoba im się biesiada. Są jakby zdziwieni tym, co widzą. Zawiozą do Warszawy to, o czym tam w stolicy często nie mają pojęcia - że na „prowincji” również kręci się świat. Gości zachwyciło nabrzeże, kościół z obrazem Matki Boskiej, organy. Spacerowali po parku.
-Jesteśmy pod wrażeniem – mówili ci z Warszawy.
Szczeciński gość - były prezydent Marian Jurczyk powiedział: - Jestem tu po raz drugi. I przyjadę zawsze, jak mnie zaproszą.
Dodał, że swój świetny wygląd zawdzięcza… żonie i genom.
Nie zabrakło władz miasta i powiatu. Trochę późno pojawili się burmistrz Henryk Piłat i ksiądz prałat Bronisław Kozłowski.
-Tam na wschodzie ludzie tęsknią i marzą o kawałku polskiego chleba. Zawsze będę wspierał „Wspólnotę” - powiedział burmistrz.
Powoli robiło się szaro. Humory dopisywały. Smakowała grochówka dostarczona przez państwa Piaseckich. Wrażenie zrobił pieczony dzik „załatwiony” przez Elę i Stanisława Kołpaczewskich, bardzo smakował chleb ze smalcem.
– Wszyscy, z którymi rozmawiałam byli zachwyceni spotkaniem. Ludzie w tym zapędzonym świecie potrzebują kontaktu z drugim człowiekiem. Jakiejś odskoczni od problemów dnia codziennego - podsumował pan Emil.
-To bardzo dobrze, że wyszli z domu ci, którzy niechętnie już opuszczają swoje mieszkania - dodała pani Zofia.
Zdzisław Szczepkowski, mimo ogromnej pracy, biegania, jest szczęśliwy.
– Udało się. Władze doceniły i potraktowały bardzo poważnie to, co robimy. To daje satysfakcję i chęć do dalszej pracy. To nie tylko działanie, to również pasja - mówi przewodniczący gryfińskiego koła.
Za naszym pośrednictwem Zdzisław Szczepkowski chciałby podziękować wszystkim, którzy nie żałowali grosza i tym wszystkim, którzy pomogli w zorganizowaniu tego spotkania, m.in. Kołu Gospodyń Wiejskich z panią Ciasnochą na czele, państwu Piaseckim, Teresie Duniec, Bogdanowi Matławskiemu, Krysi Padiasek, zespołom śpiewaczym, posłowi Michałowi Jachowi, przewodniczącemu rady miejskiej Mieczysławowi Sawarynowi, koleżankom i kolegom z Koła. Osobne podziękowania należą się żonie pana Zdzisława, która w sobotni ranek „wojowała” z garami, doprowadzając je do porządku.
Proszę Państwa, wczorajsze zgromadzenie dowiodło jak bardzo jest nam potrzebne staropolskie biesiadowanie przy wspólnym stole, jak potrzebne wspólne śpiewanie i tańce. Nie pozwólmy żeby to gdzieś zaginęło. Niełatwo oddać atmosferę tego wieczoru. Była i radość, i tęsknota, i żal za tym, co gdzieś tam zostało. Za tę radość i za ten błąkający się smuteczek wielkie podziękowania od wszystkich organizatorom, pomocnikom i każdemu, kto przyczynił się choć odrobinkę do tej wczorajszej integracji. Dzięki, „Wspólnoto”.
TWS
Napisz komentarz
Komentarze