O tej produkcji pisaliśmy na łamach igryfino już w sierpniu ubiegłego roku, gdy twórcy pracowali na planie. Dziś – 11 listopada – obraz trafił oficjalnie na ekrany kin. Produkcja, współfinansowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej, to jeden z najciekawszych polskich tytułów tego roku. Twórcy takich hitów jak „Cicha noc” czy „Ministranci” tym razem sięgnęli po biografię legendarnego opozycjonisty, by opowiedzieć ją w sposób niezwykle kameralny i wolny od akademickiego patosu.
Człowiek z krwi i kości, a nie pomnik z brązu
Piotr Domalewski od początku podkreślał, że jego celem nie było zbudowanie kolejnego monumentu. Zamiast skupiać się wyłącznie na wielkiej polityce, przemówieniach czy uroczystościach, reżyser czerpie z najlepszych wzorców kina psychologicznego. Wielka historia stanowi jedynie tło dla osobistego dramatu bohaterów.
– Mnie zawsze interesuje to, kim byli ludzie, o których opowiadamy, albo kim byli ludzie, którzy odpowiadali za najważniejsze decyzje – tłumaczy reżyser.
W rolę Jacka Kuronia wcielił się Arkadiusz Jakubik. Aktor zrezygnował z mimetycznego naśladowania głosu czy manier opozycjonisty, aby nie otrzeć się o parodię. Na ekranie zobaczymy więc Kuronia jako postać żywiołową, charyzmatyczną i głośną, ale zarazem pełną ludzkich słabości, wątpliwości i emocji. Co ciekawe, w postać jego syna, Macieja Kuronia, wcielił się prywatnie syn Arkadiusza – Jakub Jakubik.
Kobiety w cieniu wielkiej historii
Równorzędną bohaterką filmu jest Grażyna „Gaja” Kuroń, w którą wcieliła się Magdalena Popławska. Film oddaje sprawiedliwość kobietom lat 70. i 80., które organizowały codzienne życie w cieniu działalności opozycyjnej – wysyłały paczki do więzień, stały w kolejkach, wychowywały dzieci i walczyły o wolność najbliższych.
Gaja nie była jednak wyłącznie oparciem w domu. Jak zaznacza reżyser, stanowiła dla Jacka Kuronia pełnoprawną partnerkę ideologiczną, z której zdaniem głęboko się liczył i pod której wpływem zmieniał swoje poglądy. To właśnie na jej chorobie oraz na dramatycznym okresie internowania Jacka podczas stanu wojennego skupia się trzon filmowej opowieści.
Idee przeciwko kultowi posiadania
Mieszkanie Kuroniów, pełniące funkcję „kwatery głównej” polskiej opozycji, wymagało od małżonków całkowitego wyrzeczenia się prywatności. Chwile intymności przeplatały się z wieloletnią rozłąką i więziennymi kratami. Twórcy filmu wyraźnie zderzają tę postawę ze współczesnym stylem życia nakierowanym na konsumpcję.
Jacek Kuroń pozostał wierny swoim przekonaniom do końca – nie zmonetaryzował swojego sukcesu politycznego, nie zamienił go na władzę ani majątek. Zamiast krzyczeć z trybun, wybierał realną pomoc i rozdawanie zupy potrzebującym.
„Nasza rewolucja” to poruszające przypomnienie o czasach, w których międzyludzkie relacje, miłość i wierność wartościom były ważniejsze niż materialny dobrostan. Obraz można oglądać od dziś w kinach w całym kraju.
Oto co o filmie pisaliśmy już w sierpniu 2025 r.:
Napisz komentarz
Komentarze